Doelstellingen

    Jongeren confronteren met hun eigen gedrag 
( drinken, roken, blowen, pillengebruik, criminaliteit enz.)

    Ouders en jongeren in gesprek brengen, om het thema
"criminaliteit en verslaving" bespreekbaar te maken. 
Verslaving betreft niet alleen drugs of alcohol.
Er zijn diverse andere vormen die ook onder de noemer verslaving vallen,
zoals b.v.:  Automutilatie, Anorexia- of Boulimia Nervosa.

    Ex-criminelen en ex-verslaafden een zinvolle daginvulling aanbieden
als ervaringsdeskundige om ze op deze manier uit de criminaliteit
en uit de verslaving te houden.

De meerwaarde van ervaringsdeskundigen :
 

Op de pagina “wie zijn wij” staat het ook al min of meer:
Steeds meer jongeren glijden af door softdrugs gebruik.
De problemen beginnen veelal thuis en zetten zich voort op school.
Het zich niet begrepen voelen, zich afgewezen voelen plus de druk te moeten presteren en een baan hebben,
drukken zwaar op jongeren, waardoor “erbij horen” steeds belangrijker wordt.
Ze worden steeds minder kritisch met betrekking tot de vraag: ‘Waar wil ik eigenlijk bijhoren?!’  
En ze overzien vaak de gevolgen die verkeerde vriendenkeuzes met zich meebrengen niet.

Op school hebben ze al diverse malen van de docenten het verhaaltje gehoord over drugs, crimineel gedrag
en de gevolgen daarvan, veelal gevolgd door films en boeken zoals die van Christiane F.
Belangrijke informatie, maar het staat ver van ze af.
Normen en waarden zijn behoorlijk verandert, veelal ook door videoclips.
Dan komt er ineens iemand voor de klas een verhaal vertellen vanuit de realiteit.
Iemand die niet zegt: ‘dat moet je niet doen!’, maar iemand die puur met zijn/haar verhaal
duidelijk maakt wat de gevolgen kunnen zijn.
Iemand die duidelijk maakt dat bepaalde keuzes gevolgen hebben en niet alleen voor jezelf,
maar voor iedereen die met jouw keuze te maken heeft, zelfs voor je kinderen later.

Het mes snijdt hier aan twee kanten.
Buiten het feit dat je jongeren informeert, werkt het zeer therapeutisch voor de ex-verslaafde/ ex-gedetineerde.
Hoe vaker ik mijn verhaal vertelde, des te meer inzichten kreeg ik in mijn eigen gedrag.
Ik kon al mijn verdriet en frustraties ineens een plekje geven.
Toch hebben ervaringsdeskundigen een nogal beladen verhaal te vertellen,
maar juist die beladenheid geeft jongeren ruimte om ook “hun verhaal” te vertellen.
“Als die mensen al die shit mogen vertellen, dan mag ik dat ook!!!”
Het boek “Mijn geliefde, mijn ondergang”, waarin reacties van jongeren gebundeld zijn,
is een indrukwekkend boekje geworden waar ik erg trots op ben,
maar ook een boekje dat jongeren doet beseffen dat zij niet de enige zijn met verdriet, angst en frustraties,
dat er veel meer leeftijdsgenoten zijn met dezelfde pijn.
Voor ouders is het een boekje dat inzichten kan geven in het gedrag van hun kinderen maar
ook meteen een handleiding kan bieden voor: wat moet ik wel doen en wat kan ik beter niet doen.
Trouwens, meteen ook een kans om met je kinderen aan tafel te gaan zitten en onderwerpen
zoals vriendenkeuzes en vrijetijdsbesteding bespreekbaar te maken.

Natuurlijk streven wij naar samenwerking met instanties als: verslavingszorg en G.G.Z.
Ik ga er van uit dat je elkaar kunt aanvullen i.p.v. invullen, en op deze wijze voortijdig problemen
kunt constateren zodat genoemde instanties preventief in kunnen grijpen voordat jongeren zo diep
in de problemen zitten, dat ze er al bijna niet meer uit kunnen komen.
Belangrijk is dan ook dat genoemde instanties ook hun deuren open zetten, met name de verslavingszorg.
Een afkickprogramma, of verslavingskliniek heeft namelijk nogal een beladen naam en nodigt jongeren
en ouders niet echt uit om bij deze instanties vroegtijdig hulp te vragen.
Daarom houden onze projecten meer in dan alleen maar gastlessen.
Ik hoop dat de verslavingszorginstanties zich ook realiseren dat ze een enorm potentieel
aan ervaringsdeskundigen hebben, waar ze iets mee kunnen, zelfs moeten doen.
De therapeutische werking van het “vertellen van je verhaal”, het opnemen op video en
later doorspreken in de groep, is van onschatbare waarde.
En al is het er maar 1 van de 100, die in dit werk een motivatie vindt om clean te blijven…..
Clean worden is namelijk niet het probleem, ik stop b.v. 100 keer per jaar met roken,
gooi fanatiek mijn pakje shag uit de auto en na 200 meter trap ik op de rem,
draai om en ga wanhopig naar mijn pakje shag zoeken.

Clean worden is een proces van veel pijn, verdriet en angst.
Clean blijven vraagt om andere motivaties en het werken als ervaringsdeskundige kan er één van zijn.

terug