Even voorstellen !

Ik ben geboren in Breda, mijn vader was officier in het nederlandse leger.
Ik heb een fijne jeugd gehad en een goede opleiding op HBO-niveau genoten. Toch ben ik op 27 jarige leeftijd met drugs in aanraking gekomen.
Totaal heb ik mijzelf 17 jaar in de harddrugs scene opgehouden en mede daardoor, ben ik 5 jaar gedetineerd geweest.
Een verslavings probleem blijft tot de laatste dag van je leven, ik heb alleen geleerd andere keuzes te maken en alert te zijn op de vriendenkeuzes die ik maak en mijn risicosituaties serieus te nemen.
Ik heb rond gehangen op perron nul in Rotterdam, alsook in de gebruikersruimte van de Paulus kerk, bij dominee Hans Visser.
( ongeveer 7 jaar )

Nu werk ik voor de Raad van de Kinderbescherming en voor Justitie in het Bajesverkennings project in PI Dordtse Poorten, waar ik zelf van 1997 t/m 1999 gedetineerd ben geweest.
Nadat ik vrij kwam, in 1999, heb ik eerst mijn 2 dochtertjes naar een pleeggezin begeleid en ben ik voor de 7e keer aan een afkickprogramma begonnen om clean te blijven en om een goede vader op afstand voor mijn kinderen te kunnen zijn. Sinds die tijd ben ik clean en verzorg nu samen met andere ervaringsdeskundigen preventieprojecten op scholen, universiteiten, jongerencentra, welzijnsorganisaties enz.

Preventief informeren voorkomt misschien de noodzaak om meerdere bedden op 1 cel te zetten en zorgt ervoor dat er minder verslaafden en dus ook criminelen bij komen.
Als ervaringsdeskundige heb ik ook uitgesproken ideeën over hoe de drugsproblematiek in ons land aangepakt zou kunnen worden.
Ik probeer met mijn verhaal de nazorg voor verslaafden en criminelen ter discussie te stellen.

Steeds meer jongeren experimenteren met alcohol en andere drugs en beseffen niet welke problemen dit kan veroorzaken.
Verkeerde vriendenkeuzes hebben soms verstrekkende gevolgen en kunnen leiden tot taakstraffen en zelfs een strafblad.

Mijn lijfspreuk is dan ook:

Preventief informeren op scholen, voorkomt preventief fouilleren.

                 Jan Ruëdisuëli